een stap terug

Huurders aan het woord

Kleine Meierij vindt het belangrijk dat een huis ook een thuis is. Dat kunnen we alleen samen bereiken. Maar wat maakt een huis nu echt tot een thuis in? Daarover gaan we regelmatig op in gesprek, bij huurders thuis.

Op bezoek bij …de 97-jarige Willy in Rosmalen

97 jaar oud en nog zelfstandig wonen. Zonder thuiszorg, aanpassingen aan de woning of grote gebreken. Willy  bewijst dat het kan! Ondanks zijn hardhorendheid is het nog goed kletsen met Willy, die al sinds 1961 in hetzelfde huis aan de Pastoor Coolenstraat woont. Tijd voor een gezellig keukentafelgesprek.

Burgemeester bedankt

“Dit huis is destijds speciaal voor mij gebouwd”, begint Willy. “Ik heb voor mijn werk veel verschillende woonplaatsen gehad, maar uiteindelijk settelden mijn vrouw en ik ons in 1957 in een woonwagen in Rosmalen. Op een dag kwam ik toenmalig burgemeester Mazairac tegen, die me vroeg wie mijn vader was. Bij het noemen van zijn bijnaam Marinus van Akkertjes, met een knipoog naar de akkers die ze thuis hadden, ging er meteen een lampje branden. Bleken mijn vader en burgemeester Mazairac allebei uit Woensdrecht te komen en samen op school te hebben gezeten! Voor de burgemeester een reden ons te helpen aan een huis….en dat kon in die tijd nog… En zo gezegd, zo gedaan.”

 Langer zelfstandig wonen

“Het is ons altijd goed bevallen in Rosmalen. Van carnaval tot het prinsenbal, we kwamen overal. Sinds het overlijden van mijn vrouw in 2000 woon ik hier alleen. En dat gaat me prima af. Mijn moeder zei het vroeger al: “Over ons Willy hoef je niet in te zitten. Die redt zich wel.” En dat blijkt inderdaad zo te zijn. Ondanks dat de woning in originele (of oorspronkelijke) staat verkeert, wordt de boel prima onderhouden. Willy loopt elke avond de trap op naar de slaapkamer, doucht nog gewoon staand en werkt regelmatig zelf in de tuin. Dit alles was niet mogelijk zonder zijn familie. Zijn 4 kinderen (Willy’s jongste dochter is helaas maar 57 jaar oud geworden), 6 kleinkinderen en 4 achterkleinkinderen komen geregeld op de koffie. Op woensdag doet zijn oudste zoon, (genaamd Willy) de boodschappen, zijn kleinkinderen weten de stofzuiger en schoffel te vinden en op vrijdag haalt zoon twee ‘n doekje door de gootsteen. “Al dat water zorgt voor veel kalkaanslag. Vandaar dat ik liever jenever drink!”, lacht hij.  

Willy’s gezondheidsgeheimen

“Een traplift of douchestoel? Geen denken aan”, aldus Willy. “Als ik daaraan begin, gaat ’t bergafwaarts. Aan een hoorapparaat wil ik ook niet!” De fitte 97-jarige huurder geeft nog meer gezondheidsgeheimen prijs. “Ik eet alles, puzzel veel en lees elke dag de krant. Iedere ochtend voordat ik opsta, maak ik liggend fietsbewegingen. Verder heb ik nooit geklaagd en altijd hard gewerkt. Of ik gerookt heb? Van mijn 20e tot mijn 70e. Ik weet nog goed dat ik stopte tijdens een griepje. Al die sigaren, shag en sigaretten hebben me er niet onder gekregen. En een lekkere borrel op z’n tijd kan ook geen kwaad”, verzekert hij.

Veranderende samenleving

“Vroeger kende ik de hele buurt, nu niet meer. Natuurlijk omdat ik niet vaak buiten kom, maar ik heb ook het idee dat het tegenwoordig meer ieder voor zich is. Tijden veranderen, iedereen werkt en er is minder onderling contact. Dat vind ik een spijtige ontwikkeling. Ik weet nog goed dat de buurman vroeger mijn paadje sneeuwvrij maakte. Op verjaardagen werd standaard de hele straat uitgenodigd en moest er gebeld worden, dan kwam iedereen bij ons omdat wij als een van de weinigen een telefoon hadden. Dat waren nog eens tijden! De afgelopen  jaren zijn enkele  huizen in deze straat verkocht als de huurders eruit gingen. Volgens mij ben ik nog de enige overgebleven huurder en ik ben van plan nog lang te blijven. De honderd is in zicht!”

 

Om deze website goed te laten functioneren maken we gebruik van cookies.
Bekijk onze privacyverklaring.